برای محاسبه ظرفیت پکیج، نیاز گرمایش خانه و مصرف آب گرم را جدا حساب کنید. متراژ فقط یکی از ورودی‌هاست؛ عایق، سطح پنجره‌ها، دمای بیرون و حجم هوای ورودی هم اثر دارند. ابزار زیر بار گرمایش را از اطلاعات ساختمان محاسبه می‌کند. بعد باید دبی آب گرم و محدوده توان مدل پکیج با نیاز شما مقایسه شوند.
چه اطلاعاتی برای محاسبه لازم است؟
مساحت کف و ارتفاع، حجم فضای گرم‌شونده را مشخص می‌کنند. برای اتلاف پوسته، مساحت هر دیوار، پنجره، سقف یا کفِ در معرض اتلاف را در ضریب انتقال حرارت آن ضرب و نتیجه‌ها را جمع کنید. این مجموع، ورودی U×A است؛ مساحت کل خانه را به جای آن وارد نکنید. دمای بیرون هم دمای طرح زمستان محل است، نه دمای همین ساعت.
اگر مشخصات عایق و سطوح را ندارید، از روی سن ساختمان یک ضریب دلخواه انتخاب نکنید. در این حالت، متره سطوح و مشخص شدن جنس و عایق آن‌ها، قدم بعدی محاسبه است.
ماشین‌حساب بار گرمایش ساختمان
برای کار با ماشین‌حساب، جاوااسکریپت مرورگر را فعال کنید. روش دستی محاسبه در بخش بعد آمده است.
نتیجه چطور به دست می‌آید؟
بار گرمایش بر حسب وات از ضرب اختلاف دمای داخل و بیرون در مجموع ضریب اتلاف پوسته، پل‌های حرارتی و تهویه محاسبه می‌شود. ضریب تهویه در این روش برابر ۰٫۳۳ × نرخ تعویض هوا × حجم است. روش پایه در توضیح فنی CIBSE درباره اتلاف و تهویه آمده است.
مثلاً برای فضای ۱۰۰ مترمربعی با ارتفاع ۳ متر، U×A برابر ۱۸۰ وات بر کلوین، تعویض هوای ۰٫۵ بار در ساعت و اختلاف دمای ۲۰ درجه، بدون افزودن پل حرارتی، بار محاسبه‌شده ۴۵۹۰ وات یا ۴٫۵۹ کیلووات است. تغییر عایق یا هوای ورودی می‌تواند نتیجه همین متراژ را عوض کند.
این محاسبه حالت پایدار، بدون بازیافت حرارت و بدون کسر گرمای خورشید و وسایل داخل است. برای سطحی کنار فضای مجاور با دمای متفاوت، اتلاف آن سطح باید با اختلاف دمای خودش محاسبه شود؛ نمی‌شود همه مرزها را در یک اختلاف دما گذاشت.
کیلووات با هزار کیلوکالری یکی نیست
هر کیلووات تقریباً ۸۶۰ کیلوکالری بر ساعت است. پس ۲۴ کیلووات حدود ۲۰۶۴۰ کیلوکالری بر ساعت می‌شود. واحد روی برگه فنی دستگاه را دقیق بخوانید؛ برداشتن دو رقم اول یک عدد، روش تبدیل ظرفیت نیست.
آب گرم مصرفی ممکن است ظرفیت بیشتری بخواهد
فرض کنید بار گرمایش خانه کم است، اما دوش با دبی بالا می‌خواهید. در پکیج لحظه‌ای، توان لازم برای گرم کردن آن جریان آب می‌تواند از نیاز گرمایش بیشتر باشد. دبی آب گرم در اختلاف دمای مشخصِ برگه فنی را با مصرف هم‌زمان شیرها مقایسه کنید. فشار ثابت آب به‌تنهایی تضمین دبی کافی نیست.
برای یک پکیج با ذخیره آب، حجم مخزن و سرعت بازیابی هم اهمیت دارند. دیواری یا زمینی بودن به‌تنهایی نمی‌گوید چند دوش را هم‌زمان جواب می‌دهد. در راهنمای انتخاب پکیج باید همین نیاز آب گرم، محل نصب و دسترسی قطعه کنار هم بررسی شوند.
مثال توان لازم برای آب گرم
برای برآورد توان منتقل‌شده به آب، می‌توان از رابطهٔ توان بر حسب کیلووات ≈ ۰٫۰۶۹۸ × دبی بر حسب لیتر در دقیقه × افزایش دما بر حسب درجهٔ سلسیوس استفاده کرد. این رابطه از ظرفیت گرمایی آب به دست می‌آید؛ توان خروجی به آب را می‌گوید، نه توان ورودی گاز.
مثلاً ۱۰ لیتر در دقیقه با افزایش دمای ۳۰ درجه، حدود ۲۰٫۹ کیلووات انتقال گرما می‌خواهد. برای همین یک خانه با بار گرمایش ۴٫۵۹ کیلووات ممکن است هنگام دوش گرفتن به توان بسیار بیشتری برای آب گرم نیاز داشته باشد. عددهای این دو مثال را خودکار با هم جمع نکنید؛ در پکیج ترکیبیِ دارای اولویت آب گرم، این دو نیاز معمولاً هم‌زمان با توان کامل تأمین نمی‌شوند.
این برآورد جای دبی اعلام‌شدهٔ سازنده در اختلاف دمای مشخص را نمی‌گیرد. دبی واقعی آب ورودی، افت مسیر و حداقل و حداکثر توان دستگاه هم باید سازگار باشند؛ برای دو مصرف هم‌زمان، جمع دبی مورد نیاز را در نظر بگیرید.
از عدد بار تا انتخاب دستگاه چه فاصله‌ای داریم؟
- ظرفیت خروجی گرمایش مدل باید با بار طرح مقایسه شود؛ توان ورودی سوخت با خروجی گرمایش یکسان نیست.
- توان رادیاتورها در دمای کار انتخابی باید اتلاف اتاق‌ها را پوشش دهد. تعداد رادیاتور به‌تنهایی ظرفیت را تعیین نمی‌کند.
- حداقل توان پکیج برای روزهای کم‌مصرف مهم است؛ بزرگ‌تر گرفتن دستگاه همیشه چرخه کار بهتری نمی‌دهد.
- محل نصب، هوای احتراق و دودکش باید برای همان مدل مجاز باشند. انتخاب توان جای بررسی نصب را نمی‌گیرد.
برای انتخاب یا تعویض، نتیجه محاسبه را همراه وضعیت عایق، تعداد مصرف‌کننده‌های هم‌زمان آب گرم و مشخصات پکیج فعلی آماده کنید. اگر مسئله اصلی دستگاه موجود، گرم نکردن رادیاتورهاست، اول علت گرمای کم رادیاتورها را جدا کنید؛ تعویض پکیج همیشه پاسخ آن مشکل نیست.